استيلا يافت ، و دوازده روز رنجور بود ، روز دوشنبه دوازدهم ماه ربيع الاول سنه احدى عشر ، وقت چاشت از دار فنا ، بدار بقا رحلت فرمود . گفته‌اند : مدت مرض او چهارده روز بود ، و وصيت فرمود ، تا او را على و عباس ، و دو پسر عباس ، فضل و قثم بشويند ، و اسامهء زيد رضى اللّه عنهم و شقران [ ( 1 ) ] مولى رسول ، با ايشان بودند ، و اوس بن خولى انصارى هم با ايشان بود ، و در سه جامهء سپيد كفنش كردند ، و صحابه بر وى جدا جدا نماز كردند ، بى جماعت و امام ، و او را در حجرهء عايشه رضى اللّه عنها دفن كردند . صلّى اللّه عليه و سلّم ، و على آله و اصحابه و ذرياته الى يوم الدين الطبقة الثانية طبقهء خلفاء راشدين الاول ابو بكر ابو بكر صديق رضى اللّه عنه ، خليفهء رسول بود ، نام او ابو بكر عتيق بن ابى قحافه و نام ابو قحافه عثمان بن عامر بن عمرو بن كعب بن سعد بن تيم بن مره بود و ابو بكر رضى اللّه عنه . مردى تمام بالا بود ، لعل [ ( 2 ) ] و سپيد باريك اندام تنك موى ، و بر روى مباركش رگها بنمودى ، پيشانى بيرون آمده ، چشمها بكود [ ( 3 ) ] فروشنده ، و از جملهء سال‌داران قريش بود ، و به تجارت شام رفته بود ، و پيش از ظهور اسلام راهبى او را وصيت كرده بود ، كه منتظر باش به بيرون آمدن نبى آخر الزمان را ، و گفته‌اند : خوابى ديده بود ، چون باز آمد ، خبر مصطفى بشنيد اسلام آورد ، و اقرباء خود را باسلام دعوت كرد ، عثمان بن عفان ، و زبير عوام و طلحه و سعد ابى وقاص ، و عبد الرحمن عوف ، بدعوت او اسلام آوردند ، و ابو بكر سى ساله بود ، كه اسلام آورد ، و او را شش فرزند بود : عبد اللّه ، و عبد الرحمن و محمد ، و عايشه ، و اسما ، و ام كلثوم ، و با مصطفى صلّى اللّه عليه و آله و صحبه

--> [ ( 1 ) ] در نسخه اصل ، فضل را فضيل ، و شقران را نفران نوشته كه مطابق قول جمهور تصحيح شد . [ ( 2 ) ] در شرح حليه‌هاى اكثر اشخاص اين كلمه بجاى سرخ از طرف مولف استعمال شده . [ ( 3 ) ] اصل : به كو فرو شده شايد اصلا ( بكود فرو ) باشد ، و ترجمه همان تعبير غاير العينين طبرى و ديگران باشد ، كه در حليه حضرت ابو بكر آورده‌اند .